Szukając pracy i pisząc CV na pewno zadawałeś/aś sobie pytanie na jakim poziomie znasz dany język. Jak pewnie zauważyłeś/aś, dziś już nie wystarczy zaznaczyć : „język angielski na poziomie komunikatywnym”, „podstawy języka niemieckiego”, gdyż tak naprawdę nic to nie mówi potencjalnemu pracodawcy.

 
No bo co to znaczy znać język na poziomie komunikatywnym ?
Potrafić zamówić kawę ? Być w stanie dogadać się na poczcie ? Rozmawiać o planach ? Czy może zapytać o drogę posługując się gestem i mapą ? Na szczęście z pomocą przyszedł nam ESOKJ, czyli Europejski System Opisu Kształcenia Językowego. Już od 2001 roku jesteśmy w stanie precyzyjnie określić nasz poziom biegłości językowej w czterech sprawnościach (słuchanie-mówienie-czytanie-pisanie). 
 

Co oznaczają poszczególne poziomy ?

 
Poniżej znajdziesz tabelkę ilustrujacą poziomy biegłości językowej w skali ogólnej według ESOKJ : Europejski system opisu kształcenia językowego : uczenie się, nauczanie, ocenianie (2003 :33).
 
 
 
Czy znaczy to, że będąc tzn. nativem mogę się pochwalić poziomem C2 ? Czy każdy Polak bez wyjątku zna język polski na tak wysokim poziomie ? Jako nauczycielka języka polskiego jako obcego i osoba po studiach mogę powiedzieć, że sama nie określiłabym swojej znajomości polskiego na tym poziomie. Pamietajmy, że poziom C2 to poziom rodzimego, wykształconego użytkownika języka, który posiada rozległą wiedzę na każdy temat. Czy więc z ręką na sercu możesz powiedzieć, że tak świetnie posługujesz się polszczyzną? Pamiętaj, że język cały czas ewoluuje i płynność którą w języku polskim osiągamy dość późno (około szesnastego roku życia – poziom B2) dalej się rozwija.  Do tego wszystkiego należy dodać fakt, że język polski należy do języków niezwykle trudnych, przez co mało kto może się pochwalić poziomem C2. Jakiś czas temu przygotowywałam dziewczynę z Ukrainy do egzaminu certyfikatowego na poziomie C1 i muszę przyznać, że nie tylko dla niej słuchanie było nie lada wyzwaniem 😉 Daję głowę uciąć, że wielu osobom, zwłaszcza tym, którym brak świadomości językowej, ciężko byłoby przebrnąć przez ten poziom.
Jeżeli chcesz sprawdzić swój poziom z języka polskiego, wejdź na tę stronę : http://certyfikatpolski.pl/
 

No ale o co chodzi z tymi poziomami ?

 
Jak pewnie się domyślasz, znajomość języka na poziomie A nie zapewni Ci swobodnej komunikacji w danym języku, pomoże Ci jednak podczas krótkotwałych wyjazdów za granicę (poproszenie o wskazanie drogi, zamówienie piwa w barze, czy też zakup produktów spożywczych). Są to jednak podstawy i ciężko tu mówić o jakiejkolwiek głębszej interakcji.
 
Poziom B1 to już posługiwanie się językiem w sposób samodzielny. Osoby na takim poziomie potrafią z łatwością komunikować się z rodzimymi użytkownikami danego języka. Możesz się więc domyśleć, że poziom B1 przyda Ci się, jeżeli Twoim celem jest radzenie sobie na co dzień w danym kraju (wizyty w sklepie, urzędzie, u fryzjera), mieszkanie długoterminowe i swobodna konwersacja z tzw. nativami. Poziom B1 jest też wymagany przy ubieganiu się o obywatelstwo danego kraju.
 
Poziom B2 to już wyższa szkoła jazdy. Osoby, które mogą poszczycić się takim poziomem, swobodnie i bez problemu komunikują się z rodzimymi użytkownikami danego kraju. Taki poziom jest często wymagany przy ubieganiu się o pracę w międzynarodowej korporacji w kraju i za granicą. B2 to też minimum potrzebne do aplikowania na studia zagraniczne.
 
Warto też wspomnieć, że B2 to poziom rozszerzonej matury z danego jezyka, najczęściej angielskiego. Jeżeli jednak wybierasz się na anglistykę, musicie zdać sobie sprawę z faktu, że posiadając poziom B2 możecie napotkać na trudności na początku studiów. Tutaj zalecane są poziomy C.
 
Osoby, którym udało się osiągnąć poziom B2 (świadczący o bardzo dobrej znajomości języka), ciężko wybić się dalej, na poziomy C. Dlaczego ? Bo tu już kończą się powtórki, utrwalanie słownictwa, ćwiczenie gramatyki. Praktycznie cała praca leży po stronie osoby uczącej się języka. Idiomy, wyrażenia nacechowane kulturowo, elementy emplicytne to coś, co dla wielu osób jest nie do przejścia. Dlatego tak wiele jest osób, które zna kilka języków do poziomu B1, ewentualnie B2, a już C niekoniecznie. Doświadczenie pokazało mi, że niewiele uczących się może poszczycić się znajomością choć jednego języka obcego na poziomie C1 i C2. Osoby, którym udało się to osiągnąć (ciężką, długotwałą pracą) to najczęściej filolodzy, tłumacze, osoby mające wysoką świadomość językową, ogólnie mówiąc takie, które interesują się nie tylko językiem, ale i kulturą wybranego obszaru językowego. Często też mają dobry akcent, gdyż nie obce są im kwestie fonetyczne.
 

Czy opłaca się znać język na poziomie C1 i C2 ?

 
Poziom zaawansownany C1 oraz poziom biegłości językowej C2 to jeden z wymogów, który musicie spełnić, aby móc aplikować na studia zagraniczne, czy też zdobyć kwalifikacje do nauczania danego języka obcego. Tak jak wcześniej wspomniałam, to poziom rodzimego, wykształconego użytkownika języka, nie każdy jednak ma ambicje aby mówić jak tzn. native speaker.
 
Aby przybliżyć Ci jak to wygląda w polskim szkolnictwie, oto poziomy biegłości językowej na różnych etapach edukacji :
 
A1 – egzamin szóstoklasisty
A2 –egzamin gimnazjalny (poziom podstawowy)
 
B1 – egzamin gimnazjalny (poziom rozszerzony)
B1 – matura (poziom podstawowy)
B2 – matura (poziom rozszerzony)
 
C1 – matura dla klas dwujęzycznych
 
 
Mam nadzieję, że choć troszkę przybliżyłam Ci temat poziomów biegłości językowej. Ciekawa jestem, czy wiesz, na jakim poziomie językowym aktualnie jesteś. Jaki poziom  osiągnąć chciałbyś/łabyś? Jak zwykle daj znać w komentarzach 🙂

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *